Beni benden alan,tuzla buz eden,ağlatan.....Allah'ım bu ne güzelliktir dedirten bi yazı
Rab'bim isteyen herkese nasip etsin İNŞALLAH..
Not:Yazı biraz uzun ama bitirince iyiki okumuşum diyor insan:)
SALİHA BİR EŞ İSTİYORUM
Çok Etkileyici gerçek bir
hayat hikayesidir...
Yaş 25 evlilik zamanı geldi geçti derken annem açtı yuva kurma konusunu.Saliha
bir kız olsun gerisi gelir diye düşünüyordum. Yakın bir akrabamızdan haber
geldi.komşuları çok dindarmış, kızlarının ailesinden dahada dine bağlı olduğunu
duyunca sevindim.Gittik bir görelim görüşelim dedim.İlk ailesiyle
konuştum...Hatta ben konuşmadım sürekli onlar konuştu.şaşırdım kaldım... Bir
şey diyemedim... Kına gecesinde en iyi müzisyenler olacakmış...Düğünde keza
aynı... Ev dayalı döşeli olacakmış,hemde hepsi en pahalısından...
Araba olacakmış son model hemde, çünkü komşunun damadı sıfır araba almış
geçende...Anne hadi kalkalım diyecektim utandım... Kızla görüştürmek
istediler...İslamiyete uygun olarak görüştük... on beş bilezik...En güzel
gelinlik(10 bin tl)...En büyük düğün salonu...Ne diyeceğimi bilemedim... Ben
Saliha Bir Eş istiyordum sadece... İstekleri bir türlü bitmiyordu...O anda yan
taraftaki aynaya gözucuyla baktım kendime...Görünüşümde bir iş adamı
profili de yoktu...
Yirmi beş dakika konuştu istekleri bitince sıra bana geldi. Senin isteklerin
nelerdir dedi... Biran önce kalkıp gitmek istiyordum sıkılmıştım, geleli bir
saat olmasına rağmen dünya malına bağlananlarla birlikte olmak içimi
karartmıştı...Tekrar sordu isteklerin nelerdir... Hayırlısı olsun dedim
kalktım... Nezaketle ayrıldık evden...Yolda giderken telefon geldi... Amcam
arıyordu.. Yan komşuları serhat amcanın kızı varmış...Serhat amca çok
iyidir...Çocukluğumdan beri tanırdım kendisini... Tamam dedim dedim amcama
geliriz...
Serhat amcalara gitmek için hazırlanıp annemle koyulduk yola, on
beş dakika sonra ulaştık evlerine. Sohbet açıldı çocukluğumuzdan,başladı beni
övmeye… Kızardıkça kızardım utancımdan birşeyde diyemiyorum… Derken söz asıl
konuya gelmişti… Evladım seni severim maksat gençleri mutlu etmek Allah-ü
tealanın izniyle dedi ve başladı isteklerini saymaya… O kadar çok şey saydı ki
uykum gelmeye başladı… En sonunda da benim oğlumun kumar borcu var onu ödemeden
evlilik de olmaz zaten dedi.
Birden gözlerim açıldı,şaşırmıştım açıkçası… Gözümü yerden alamadım uzun süre…
Serhat amca gençleri görüştürelim dedi… Bir odaya geçtik kız konuşmaya başladı…
Onceki görüştüğüm kız gibi ne varsa herşeyi istiyordu …Konuşmasını çalan
telefonu böldü açıp konuştu kapattı. Tekrar çaldı konuşup kapattı… Sonra
tekrar.. Dayanamadım sordum arayan kim diye.
Eski nişanlısıymış ayrılalı on gün olmuş. Neden ayrıldıklarını sordum. Çay
bahçesinde bir erkekle otururken görmüş sonra tartışmışlar, tartışma büyüyünce
de ayrılmak zorunda kalmışlar. Oturduğun kişi kimdi ki? ... Calıştığı yerdeki
müşterilerinden biriymiş… Demek önceden çalışıyordunuz? Evet ben masörüm dedi… Şoktan şoka giriyordum.. Beş dakikada bilmediğim bir sürü şey çıkmıştı… Evlilik
amacını sordum… Nişanlısı çok rahatsız ediyormuş farklı bir hayat,farklı bir
ortam istiyormuş… Açık konuşmak gerekirse hava değişimine ihtiyaç duymuş… Daha
fazla dayanamayıp izin istedim kalktım…
Ben sadece saliha bir eş istiyordum… nezaketle evden ayrıldık annemle… Daha
sonra öğrendim ki serhat amca arkamdan bir sürü laf etmiş… Gülümseyip,bugün
öven yarın söver dedim içimden… Artık evlilik düşüncesinden vazgeçmek
üzereydim. Haftalardır dışarı çıkmıyordum. Akşamları hava almak için balkonda
oturup kitap okuyordum.
Karşı komşumuz gece çalıştığı için akşam dokuz gibi evden çıkıyordu. On
yaşındaki oğlu da babasının peşinden ağlayıp dururdu her gece… ablası çocuğu
oyalamak için balkona çıkarıyor ve her fırsatta benimle konuşmaya çalışıyordu…
Bu sık sık tekrar etmeye başlayınca bunaldım artık. Bir akşam kıyamet ve ahiret
kitabını alıp aynı saatte çıktım balkona… Beni görünce o da çıktı balkona, bir
konu bulup yine başladı konuşmaya… Her akşam kitap okuyorsun nedir onlar… işte
beklediğim fırsat gelmişti okumak istersen vereyim deyince olur dedi… Besmele
çekip iki üç metre karşıdaki kıza attım kitabı.
Hadi gir de evde okumaya başla dedim… Kitabı okumuş olacak ki bir daha balkona
çıkmaz oldu… Evlilikten vazgeçmiştim bir eş bulmak bana uzak görünüyordu…Aradan
aylar geçmişti.o zaman zarfında birkaç kızla daha görüşmeye gittim annemle…
Fakat netice aynı değişen bir şey yoktu… Bir Salı akşamıydı içim çok
daralmıştı, adeta boğuluyordum… O gece iki rekat namaz kılıp yattım… Acayip bir
rüya gördüm… Birine anlatmalıydım bu rüyayı… O akşam balkonda dolunayı izlerken
telefonum çaldı…Gözüm dolunayda, cebimden çıkarttım telefonu kimin aradığına
bakmadan kulağıma götürüp telefonu açtım…Arayan ses tanıdıktı…Fakat o günden
sonra hayatımın değişeceğini nereden bilebilirdim ki…
Arayan en yakın arkadaşım Aliydi. Canı sıkılmış beni çağırıyordu.
Abdest aldım evin yakınındaki çay bahçesine gittim. Çocukluğumuzdan açıldı konu
sonra gördüğüm rüyayı anlatmak istedim…Tozlu bir köy yolunda gidiyordum elimde
bir tane kılıç vardı etrafımda ise bir sürü yılanlar… Yılanlar bir metre kadar
yükseltmişler kafalarını yukarıya doğru…Hepsi üzerime atılmak için zaman
kolluyorlardı… Kılıçla kendimi savunuyordum… Bana yaklaşanları kılıçla öldürüp
ilerliyordum…
İleride uyuyan biri vardı bilmediğim bir ses işittim ama ortalıkta kimse yoktu…
Uyuyan kişiye baktım… O ses; yatan kişi Musab bin Umeyrdir dedi. Sonra ileride
giden iki kişi gördüm biri Peygamberimizdi diğerinin kim olduğunu göremedim…
Ali yorumlamaya başladı rüyamı… Düşmanlarını yenerek iyi bir neticeye
ulaşacaksın dedi… Konu evliliğe geldi yine… Başımdan geçenleri anlattım…
Dertliydim bu konuda… benim eşim dünyaya bağlı olmamalıydı, sadece dünyalık
uğruna yaşamamalıydı…
Uzunca dinledi Ali sıkıntılarımı… O konuşmaya başladı bu sefer. Evden çıkarken
annem dedi bizim mahallede bir kız varmış onunla görüştürmek istiyorlar seni.
Yok Ali bundan sonra kolay kolay kimseyle görüşmek istemiyorum dedim… Kızda pek
istekli değilmiş zaten dedi… niye diye sordum.. O da birkaç kişiyle görüşmüş
daha sonra evlilikten soğumuş iyice… Alinin annesi ısrar edince de olur
görüşelim demiş...Tamam dedim yarın gideriz diye sözleştik… Rüyam gerçek mi
olacaktı acaba…
Bu zamana kadar sabrettim önüme gelen engelleri Allah-ü tealanın izniyle
aşmıştım… Ali ile vedalaşıp eve geldim konuyu anneme açtım… Yarın gidecektik
görüşmeye… Cok heyecanlıydım nedense… Sabah erkenden kalkıp giyindim… Heyecan
gitmek bilmiyordu bir sağa bir sola yürüyüp duruyordum evin içinde… Ilk defa bu
kadar heyecanlıydım… Öğle namazını kıldıktan sonra yola koyulduk annemle… Ali
bizi kızın evine kadar götürdü… Kapıyı çaldım… Kapıyı babası açtı eve
buyur etti…
Biraz sohbet ettik söz asıl konuya geldi sonra…kızın babası
konuşuyordu; evladım benim söyleyeceğim bir şey yok sen kızımla konuş bu
konuları dedi. Şaşırmıştım gerçekten çünkü ilk defa böyle bir durumla
karşılaşıyordum… dünyalık bir konu açılmamıştı ilk defa… Bir odaya aldılar beni
kızla görüşecektim… Sandalyeye oturdum ellerim masanın üzerinde avucumun
içerisinde ise terleyen ellerimi silmek için bez bir mendil vardı… Odaya kız
girdi nurani yüzlüydü… önüne bakarak konuşmaya başladı… Diğer kızlar gibi
bilezikten gelinlikten girmedi konuya… Ilk sorusu namazdan oldu….
Bana namaz kılıyor musun
demedi, namazı kaç dakikada kıldığımı sordu. Mesela öğle namazın kaç dakikada
bitiyor dedi… on beş dakika civarında diye söyledim… Memnun oldu… sonra
birikmiş ne kadar paran var deyince önceki görüştüklerim gibi konuşmaya
başlayacak herhalde dedim içimden… 45 bin lira var… Paranın zekatını veriyor
musun deyince yanlış düşündüğün için utandım.. Evet veriyorum dedim…
Konuşmasına ağır ağır devam etti…
Sizden önce üç kişi ile daha görüştüm
hepsi de zengindi, güvendikleri tek şeyleri paralarıydı.Bütün konuşmaları
paraya zenginliğe dayanıyordu. Dine ait hiçbir bilgileri yoktu ve namaz bile
kılmıyorlardı. Size ilk sorum namaz oldu çünkü namazı doğru olan ve huşu içinde
kılan bir insandan zarar gelemez. Ailesinin hakkını gözetir haksızlık yapamaz.
Herkes için en iyisini en güzelini ister. Kimseyi hor görmez ve ezmez. Böyle
insanı bütün mahlukat sever,mahlukatın sevdiğini de Allahü teala sever.Allahü
tealanın sevdiği kul ise makbul edilen kuldur… ve devam etti konuşmasına…Sonra
zekatı sordum çünkü o parada fakirlerin hakkı da var.
Fakirlerin hakkını gözetmeyen eşinin hakkını da gözetmez. Allahü teala ondan
nasıl razı olur ki… Ne kadar doğru konuşuyordu konuşmaları beni çok mutlu
etmişti. Dünyalık bir şey istemiyorum diye dem etti... Yan taraftaki kitaplığı
göstererek okuduğu kitapları gösterdi. Görünce çok mutlu oldum çünkü benim
okuduğum Ehli sünnet Alimlerinin kitaplarını okuyormuş. Ben kızarıp terliyordum
nedense, elimdeki bez mendil de iyice ıslanmıştı. Benim ise kıza soracağım bir
şey kalmamıştı,ben sormadan herşeyi anlattı bana.
Son olarak annemle konuşmak isteti, ben dışarı çıkmak için ayağa kalkınca
elimdeki mendil yere düştü. Yere göz gezdirdim ama göremedim dışarı çıktım…
annemle de on dakika kadar konuştular içeride, annem çıkınca evden izin isteyip
ayrıldık. İki tarafta birbirinden memnun olmuştu. Anneme içeride ne
konuştuklarını sordum. Anneme nasıl davrandığımı ailemle olan ilişkilerimi
sormuş. Çünkü anne ve babanın razı olmadığı bir evlattan Allahü teala razı
olmazdı. Eve gidince konuyu babamla konuştuk çok sevindi… abdest aldım iki
rekat namaz kıldım odamda sonra birkaç gün önce gördüğüm rüya geldi aklıma…
Elimdeki sabır kılıcıyla zorlukları aşmak nasip olmuş ve sonuca ulaşmıştım… Bu
günden itibaren düğün hazırlıklarına başlayacaktık artık…
Söz kesilip aileler arasında yüzük takıldı. Düğün konusu biraz sıkıntılı
olmuştu...… akraba tarafı çalgılı olmasında ısrar ediyor ,ben ise dini yönden
olmayacağını anlatmaya çalışıyordum. Ben yumuşak huylu oldukça onlar daha fazla
üzerime geliyorlardı. Düğün çalgılı olurmuş onlara göre. Cenaze evi gibi dualar
edilip mevlit okutulmazmış… Ne yapacağımı şaşırmış ve iyice bunalmıştım.
Defalarca haram olduğunu anlatsam da çalgısız olması gerektiğini kabul
ettiremiyordum…
Bir akşam evde akrabalarla toplandık bu konu hakkında konuşuyorduk. Bir şartla
isteğinizi kabul ederim deyince hepsi şaşırdı… herkes gözlerini bana çevirmiş
ne diyeceğimi bekliyorlardı. Öldüğümde mezara benimle girecek olan varsa ve
benim yerime hesap vermek isteyen olursa kabul edeceğimi söyledim… Kimse yüzüme
bakmıyordu artık utanmışlardı açıkçası… Bu konu da böylece şekilde kapamış
oluyordu… Bir Perşembe günü kız tarafıyla sözleşip düğün alış verişine çıktık…
Nişanlım sanki yanımda köle gibi duruyordu. Ben ne göstersem olur beğendim
diyordu. Bir insan bu kadar mı mütevazi bu kadar mı ince olabilirdi. Onun bu
durumunu gördüğüm zaman ben en kaliteli en güzel olan eşyaları alıyordum. Onu
mutlu etmek için elimden geleni yapmak istiyordum… Evimizi döşemiştik her şey
çok güzel gidiyordu… düğün günü gelip çatmıştı… heyecandan ölecek gibiydim elim
ayağıma dolaşıyordu adeta. Düğün tam istediğim gibi olmuştu…. Evliliğimizin ilk
yılları diğer evlikler gibi tartışma ya da kavga ile geçmiyordu. Biz İslamın
etrafında birleşmiştik. Hiçbir sorunumuz da olmuyordu. Eşimin zekasına güzel
ahlakına güler güzüne hayrandım…
Onsuz zaman geçmiyordu, işteyken fırsat buldukça arıyordum,sesini duyuncada çok
mutlu oluyordum. Konuşmasında içimi rahatlatan bir tesir vardı. Bunu nasıl
yapıyordu bir türlü anlayamıyordum. Eve gittiğimde beni her zaman güler yüz ile
karşılardı, o anda bütün yorgunluğum giderdi. Yemek hazırlarken yardım ederdim.
Sen otur yorgunsun der, ben de içeri gidip otururdum. Onun üzülmesini hiç
istemiyordum çünkü. Her ne isterse yerine getirmek için can atıyordum…
Benden bir şey istesin diye gözlerinin içine bakardım. Arada bir arabamla
gezerdik,gezdirince mutlu olurdu… Yine bir gün gezdirmek için çıkıp arabaya
bindik. Dönüp bana baktı. Sabır çok güzeldir,sabır insanı bu araba gibi ulaşmak
istediği yere götürür dedi. Neden böyle bir şey söylediğini anlamamıştım… biraz
gezip eve gelmiştik… Birkaç gün önce yatak odasının kapısı bozulmuş, kilidi zor
açılıp kapanıyordu. Geçen gün mahallemizde hırsızlık olayı olduğu için odamızın
kapısını kilitliyorduk…
Bir haftadır eşimin midesi bulanıyor bunun içinde geceleri sık sık kalkıyordu…
benim uykum çok hafif olduğu içinde hemen uyanıyordum… O gece tekrar midesi
bulanmış olacak ki kalktı, kalktığını hissedip gözlerimi açtım ama uyandığımı
anlamadı. Yavaş yavaş kapıya doğru ilerledi…Fakat o anda gözlerime
inanamayacağım bir olay gerçekleşti…
Ben rahatsız olmayım diye kilitli olan kapının anahtarına bile
dokunmadı… kapı kilitliydI Eşim Bismillahirrahmanirrahim dedi ve kapıyı açmadan
dışarı çıkmıştı. Bu durumu görünce kalbimin atışları hızlandı terlemeye
başladım… yataktan kalktım gözlerim, kapıya odaklanmıştı… yatak odasının
camından lavabonun ışığı belli oluyordu… Lavaboda elini yüzünü yıkayıp ışığı
söndürdü. Ben hemen yatağa yatıp uyuyormuş gibi yaptım. Fakat eşim kapıyı
açmadan odaya girdi…
Kalp atışlarım iyice artınca dayanamadım uyanmış gibi yaparak Yatakta doğrulup
oturdum… Eşimin yüzüne baktım… adeta güzü nurlanmış parlıyordu… Uyandığımı
görünce gülümseyerek yüzüme baktı. Ne yapacağımı ne diyeceğimi bilemedim.
Rahatsız mı ettim diye sordu. Yok çıktığını bile duymadım deyince gülümsedi ve
yattı… Işe gittiğimde sürekli o anları düşünüp duruyordum. Bu nasıl
olabilirdi?... Akşam eve gittiğimde zile basmadım ve kapıyı anahtarımla açtım.
Kapıyı açtığımda eşimi karşımda buldum… işten geldiğimde kapıyı açmak için
bekliyormuş… Selam verip içeri girdim elimi yüzümü yıkayıp sofrayı hazırladık
yemeği yedik… Bu gün neden durgunsun bir şey mi oldu? Diye sordu… Cevap
veremedim… Dün geceki olayı nasıl sorabilirdim ki… Sana bir şey söyleyeceğim
diyerek elimden tutup beni ayağa kaldırdı…gözlerinin içine bakıyordum… buyur
söyle dedim… Hamileyim dedi… Ondan sonrasını hatırlamıyorum zaten…
O anda ayaklarım boşaldı… Düşüp kalmışım yerde… Yarım saat sonra kendime
geldiğimde eşim yanı başımda oturuyordu… Yattığım yerden doğrulup eşime bakınca
utanıp yüzünü yere çevirdi… Bu habere o kadar sevinmiştim ki anlatamam…
Akşamları işten eve gelirken artık bebek eşyaları alıyordum… Gece yattığımızda
eşimle hep hayal kurap duruyorduk… Cocuğumuz belli bir yaşa geldiğinde ilk
hangi kitabı okumalıydı acaba… Ilk önce namaz kitabındaki bilgileri
öğrenmeliydi.
Ondan sonra hangisini okutsak acaba İslam Ahlakını mı? Herkese Lazım olan İmanı
mı okutsaydık… Yok yok ilk önce Halifelerin menkıbeleriyle yeşertmeliydi
kalbini… Benim evladım Ehli Sünneti savunan Ehli Sünneti yaymak için çabalayan
bir kul olmalıydı onu bu şekilde yetiştirmeliydik… Her akşam belli bir zaman
dilimi içerisinde eşimle İmam-ı Rabbaninin mektubatını okuyorduk. Bir akşam
okurken yorgunluktan gözüme ağrı girince eşime rica edip sesli okumasını
söyledim ve gözlerimi dinlendirmek için kapattım. 212. Mektubu okuyordu… Bir
ara gözlerimi açtım elindeki kitap kapalıydı. Gözlerimi açtığımı görünce hemen
kitabı açıp gözlerini kitaba dikti… anladım ki o kadar sayfayı ezberlemiş ve
ezberinden okuyordu. Okuduğu mektup bitince durdu… mektubatı bu zamana kadar
kaç defa okudun diye sorunca bilmiyorum dedi…
Peki kitabı bitirmen ne kadar sürüyor? Bir hafta diye cevap verdi.. Anladım ki
eşim manevi derecelere yükselmişti.. beni rahatsız etmemek için kapıyı açmadan
çıkması bir kerametti… O günden sonra eşime olan hürmet ve saygım daha da
arttı. Eşim bir evliya idi… Ilmihal okuduğumda anlamadığım yerleri eşime
soruyordum. Öyle güzel açıklayıp anlatıyordu ki hayran kalmamak mümkün değildi…
Hikmetini bilmediğim en ufak bir davranışını görsem soruyordum. O da hemen
açıklar; ilmihalin şu sayfasında yazıyor diye söylerdi…
Her haline sabrediyordu ve her haliyle de şükrettiği ortadaydı… İslamiyeti
yaşayan bir numune vardı karşımda, bu yüzden Allahü tealaya her saniye
şükretsem yine az gelirdi… Eşimin birkaç kerametini daha görünce dayanamadım,
artık ne pahasına olursa olsun bu konuyu konuşacaktım kendisiyle… her zamanki
gibi işten geldim yemek yedik konuyu konuşmak için eşimi karşıma aldım…
Igiderek büyüyen bir heyecanla yavaş yavaş konuşmaya başladım..
İslamiyetin en ince kurallarına en güzel şekilde dikkat ediyorsun.
Konuyu uzatma...k istemiyorum dediğim anda eşim konuşmaya başladı… "Sabır
güzel şeydir. Sabrederken şükretmek daha güzeldir. İnsan her haline sabreder ve
şükrederse Allahü teala ona daha iyilerini ihsan eder"… Artık ağzımdan tek
kelime çıkmıyordu, eşimde konuşmasını bitirmişti… O günden sonra ona olan
davranışlarım daha dikkatliydi. Onu kırabilecek her şeyden uzak duruyordum… bir
akşam annem aradı komşu kızının düğünü varmış iki gün sonra, düğüne beni de
davet etmişler.
Eşimle birlikte gittik düğüne, her şey İslama uygun düzenlenmişti. Erkekler ve
bayanların yerleri farklı bölümlerdeydi… düğündeki İslama uyma titizliğini
görünce çok sevindim. Bir akşam kendisine balkondan verdiğim Kıyamet ve ahiret
kitabı geldi aklıma. On dakika sonra küçük bir çocuk geldi, o kızın kardeşiydi
bu. Babası işe giderken arkasından ağlayan çocuk…
Abi eğilir misin dedi.. eğildim kulağıma ablasının bana çok teşekkür ettiğini
söyledi. Ben vesile olmuşum onun bu duruma gelmesinde. Bunu öğrenince çok
sevindim… Eşim hamile olduğu için fazla kalamadık düğünde eve gittik… Aradan
aylar geçmiş ve eşim doğurmuş ve Bir tane oğlum olmuştu… hayatımızdan çok
memnunduk… Eşimle her akşam kitap okumaya devam ediyorduk yine… Eşime üstadım
diye hitap ediyordum… O benim üstadımdı. Dünya ve ahiret saadetim için en büyük
vesile idi… geceleri rahatsız olmasın diye oğlumuz ağlayınca çocuğu alıp başka
odaya gidiyordum… aradan iki yıl geçmiş oğlumuz büyümüştü…
Eşim her fırsatta sabır ve şükretmemi telkin ediyordu… bir zaman sonra eşim
hastalandı. Zamanımızın çoğu hastanede geçiyordu… eşimin hastalığı artmış,
benim ise elimden bir şey gelmiyordu. Bir akşam işten eve geldiğimde kapıyı
çalmama rağmen açmadı. İçeri girdim içeriden bilemediğim mükemmel bir koku
geliyordu. İçeri girdim eşim yatıyordu ilk önce uyuyor zannettim. Uzun zaman
uyanmayınca gidip uyandırmaya çalıştığımda vefat ettiğini anladım. O anda
yıkılmıştım. İçim yanmıştı.
Gözlerimden yaşlar akmaya başladı. Annemi aradım gelmesini istedim…. Eşimi
diğer gün defnettik… Eve girdiğimde burnuma gelen o güzel koku mezardan gelmeye
başladı… Her gittiğimde o kokuyu duyardım… giremiyordum. Onu özlüyordum
sadece.. Canım eşim, üstadım vefat etmişti. Söylediği gibi yapmaya çalışıyor
sabretmekten başka çare bulamıyordum… her an onu düşünüyordum… Aylar sonra eve
girme cesareti gösterdim… gözlerim doldu ağlamaya başladım. Balkonda çıkıp
sandalyeye oturdum.
Dolunay vardı… Alinin beni aradığı o akşam geldi aklıma… O akşamda aynı dolunay
vardı… gözlerimden yaşlar akarak dışarıya çıktım… doğru üstadımın, eşimin
mezarına gittim. Saatlerce ağladım…. O güzel kokuyu hissetmeye başladım tekrar…
arkamdan bir el omzuma dokundu. Arkama döndüm eşim nurlar içinde arkamda
duruyordu… Heyecandan bir şey söyleyemiyordum.. Başım dönmeye başladı ve
bayılmışım sonra…
Uyandığımda sabah ezanı okunuyordu… Kalktım etrafıma baktım… Eşimi
gördüğüm anda... sabret dediğini hatırladım… Camiye gidip sabah namazını
kıldıktan sonra dışarı çıkarken cebimde bir şey olduğunu fark ettim… Elimi
cebime attım bir tane mendil vardı… Eşimin evinde ilk konuştuğumuz zaman
avucumun içindeki mendil ayağa kalkarken yere düşmüştü bulamamıştım daha… demek
ki eşim bulup saklamış… Mendilin bilmediğim şekilde çok güzel bir kokusu vardı…
BU GERÇEK BIR HIKAYEDIR BU HIKAYENIN YAZARI YAZININ SONUNA
EKLEDİĞİ CÜMLELER İSE ŞÖYLEDİR...
( Bu yaşananları babamın günlüklerinden derleyerek sadeleştirdim…
Hikayede anlattığım kişiler annem ve babama aitti. Doğan o çocuk bendim. Sabır
ve şükür insanı en üst derecelere yükseltecek kanatlardır…) Allahü teala
herkese böyle eş nasip eylesin…
