KARAR VERMEN İÇİN BİR KAÇ SANİYEN VAR....

Fırının önünden geçerken içeriden gelen kokunun davetine icabet edip girdim kapıdan,gözüme ilk ilişen çöreklerden işaret ederek,

-2 tane alabilir miyim? dedim.O sırada yaşlı bir teyze elinde (dört küçük somun ekmeğin poşetlendiği) ekmek poşetini uzatarak fiyatını sordu,
-1 tl,dedi kasadaki kız.

Yaşlı teyze elindeki poşetli ekmeği çevirdi,baktı,baktı öyle...Sonrasında vitrinde duran yarım pideyi işaret ederek onun fiyatını sordu..Kasiyer kız;pidenin kuru olduğunu bu yüzden satamayacağını söyleyince teyzenin gözleri yere düştü,ağır ağır kayıp bir şeyi arar gibi ...
Ben cüzdanımdan para çıkarıyorken oldu bunlar.Parayı uzatıp burdan alabileceği söyleyince,kasiyer kız şaşkınlıkla;
-Birlikte misiniz,anneniz mi? dedi..
-Evet annem sayılır,hatta anneannem,biz de senle kardeş değil miyiz?en genelde hepimiz akrabayız sonuçta,diyerek tebessüm ettim...

Kasiyer kızın gözünde şaşkınlık,teyzenin gözünde biraz hüzün,biraz sevinç,dilinde dua,,,,,bütün dünyanın yükü onun sırtında gibi göründü bi an gözüme.....

Bende derin bir hüzün,eksiklik,utanç ayrıldım fırından....Ağır aksak bir yürüme ilerliyorum bineceğim minibüse doğru..

O an teyzede eksik olup da,benim cebimde duran paradan,bineceğim minibüsteki "afilli semt"levhadan aynı yeryüzünde,aynı zamanlarda fakat ayrı dünyalarda yaşamaktan çok utandım...Öyle acıdı ki kalbim,gözlerimden aktı acı...

Ama kaide buydu değil mi?? yürek acır,gözyaşı akardı...Bugün de kurallara riayet etmiştim,artık konforlu evime gidebilirdim....

Aradan kaç gün geçti aklıma gelince,utanıyorum,,,
Rabbim hesabımızı kolaylaştır,yoksa nasıl kalkarız bu koca yükün altından....
Allah bilincimizi açsın ve kendi rızası  için koşturan,heyecanlanan sızlayan kalplerle bir kılsın bizi de...

Şükür ki ölüm var....:(
Selametle....

Kaç Ramazan görür bu ömür.....

-Babam geçen Ramazan'ı gördü,bunu görmek nasip olmadı,dedi bir ses.......:(

Bir Ramazan ayını daha karşılamak üzereyiz,
Rahmet,bereket,sadakat mevsimi geliyor...
Rabbim hakkıyla nasiplenmemizi ihsan eylesin,
ve sadece bu mübarek ay içinde değil tüm zamanlarımızı Ramazandaymış gibi diri,manevi,huzurlu,bereketli kılsın....

Geçen bi arkadaşla Ramazan geliyor muhabbeti yaptık,
-çok güzel olacak inşaAllah,görmek bu sene de nasip olacak gibi deyince...
-Evet dedim gelip hemen bitecek doyar mıyız acaba ??(burda sıcak 40-50 derecelerde)  :)))
Yüzünde garip bi gülümseme görünce susayım dedim ...

İçimiz coşkun,söyleyecek şey çok.......

Velhasıl öyle fırfırlı cümlelere ihtiyacımız yok,algımızı açık tutup okuyalım...

Kitabımızı,hadis ve sünnetleri.....

Ve helalleşmeyi unutmayalım....

“Hayat şartları sizinkinden daha aşağı olanlara bakınız; sizden daha iyi olanlara bakmayınız. Bu, Allah’ın üzerinizdeki nimetini hor görmemenize daha uygun bir davranıştır.” 

Müslim, Zühd 9.Ayrıca bk. Tirmizî, Kıyamet 58, Libâs 38; İbni Mâce, Zühd 9

Ve son olarak görüp hemen içine daldığım,ve sevindiğim ve heyecanlandığım bi etkinliği paylaşayım.Herkesin rahatlıkla yapabileceği ve yapması gerektiğini düşünüyor ve umut ediyorum ki bu gibi güzellikler dirilişe,uyanışa vesile olsun....

"Gençlik olarak çevremizin imarından memuruz."

Çevremizde gördüğümüz yanlışları uyarmak. İyiliği ve hayrı tavsiye etmek vazifemiz. Bu uğurda "MAHALLENİ İHYA ET" sloganiyla bir dirilişe sizi davet ediyoruz. 

"Mahalleni İhya Et"Facebook bağlantısı tıkla bak..!

:)) Dualarınızda bana da yer verin he mi?

Selamet'le,Sevgiyle,Hayırla kalın....Hayırlı ramazanlar....

Yine Hüzün Sardı Havayı

Böyle işte,

bazen kaybolmak istiyor insan,hiç bulunmamak,uzaklaşmak.......

mesela bi dondurucu olsa da giriversem içine,zamaaan geçse,geçse sonra ben çıksam,

her şey geçse,öylece üstümden geçen bulut gibi..

hissetmesem mesela...incitmese beni yaşadıklarım

görmesem,duymasam,olmasam o an orada

Ruh işte yoruluyor demek,bitkin düşüyor bazen

Resimler,rakamlar,insanlar çok yorucu....

Ve insanlar hiç konuşmamayı denese bi süre,öyle her şeye bi laf yetiştirme derdinde olmasa...

Kendilerini duyabilseler,

Susmak ne güzel şey....

Susmak;zarif,yalın,içten,samimi

ve en kalabalık çünkü tüm ifadeler saklı içinde.... 

Diyarbekir Keçi Burcu

İnşirah,İnşirah,İnşirah......
Selametle....Dua'yla....Hayırla kalalım..

ŞU HAYATIN NERESİNDEYİZ,NEREYE GİDİYORUZ ??

Annem anlatıyor ;
Bundan 25-30 sene evvel,
daha apartmanlar öyle insanların hayatını istila etmemiş..
Burda-Diyarbekir'de "avlulu ev"diye tabir edilen,ortada geniş bi bahçesi olan,odaları ve ortak mutfağı olan evler var...Bu evlerde bi kaç aile yaşarmış,Tek oda t.v. v.s elektronik cihazlar yok
Ama huzur var,mutluluk var,muhabbet var...
(evler şimdi de var ama artık her evde tek aile yaşıyor)
Dedem küçük,yaklaşık 3 m² (ki ben çocukken çok büyük gelirdi) bakkalı sayesinde 3 eve bakar ve etrafındaki insanlara da her türlü yardımı yaparmış.
Öyle ki kışın mahallede gezer,bacası tütmeyen evlere gece yarısından sonra kömür,gıda bırakırlarmış kapıya  ki insanlar mahcubiyet yaşamasın...Evlenenlere yardımcı olur,-ne zaman elin bollaşsa getirirsin dermiş..
Şimdi komşumuzdan bi haberiz ya,ondan aklıma geldi bu mevzu.Bi de sürekli güvensizlik aşılanarak büyüyoruz,aman dikkat et komşuna,arkadaşına,çok konuşma,gelip gitmev.s v.s.....E nasıl haberdar olacaz komşudan aç mı tok mu diye ??? Yok mu komşunun bizde mesuliyeti???

O peygamber değilmi ki haklardan söz etti,etti de sahabiler kimden söz ediyosun deyince komşu haklarından söz ediyorum dedi,öyle ki sahabiler komşuyu komşuya mirasçı kılacak sandık demişler....

yarınlar daha mı kötü olacak diye düşünmeden edemiyor insan...:((

Bu fotoları çok seviyorum, 

Üstelik geçtiğimiz günlerde şahit olduğum bi olay ki;donup kaldım yerimde tepki veremedim.Sonrasında çok kızdım kendime iki laf etseydim diye ama kımıldayamadım bile izlerken...
Suriyeli olduğu açıkça belli olan bi kadın marketin önünde dilencilik yapıyor;
Marketten eli kolu poşet dolu abla çıkıyor ve kapıda bekleyen BMW markalı arabasına biniyor ki gözü dilencilik yapan kadına ilişiyor,kendini vicdanen rahatsız hissediyor olmalı ki çantasında bozuk para bulma telaşına düşüyor ve sonunda 3-5 lira bulmanın rahatlığıyla çıkıyor arabasından kadına doğru ilerliyor ;
-Kalk,çalış çalış,nereye kadar dileneceksin,bak sapasağlam kadınsın,hiç değilse temizlik yaparsın,diyerek parayı kadının ellerine bırakıp gönül rahatlığıyla arabasına binip oradan uzaklaşıyor.....

Merak ettim de hemen kadın orada dese ki abla geleyim sizin eve temizliğe hemde yarı fiyatına ne derdi o canıım abla acep??

*Dilenen kadınla konuşuyorum,Halep'ten gelmişler Arap'lar yani,tek kelime Türkçe bilmiyor.Kocasına kimse iş vermiyormuş,4 çocuğu(10 yaş altı hepsi) ile burda yaşam mücadelesi veriyor dilenerek,çünkü başka çıkar yolu yok........

Ve buna benzer bi çok aile gezdik,erkekler işsiz,kadınlar -çocuklar çaresiz,hep şehrin en fakir semtlerinde yaşamaya çalışıyorlar.Kiralar saçma sapan,dilenmekten başka yol yok.ŞİMDİLİK tabi...
Bütün ailelerin tek isteği iş,evlerdeki durum berbat,ev bomboş,halı,yatak,battaniye yok,yemek yok,ısıtacak hiç bişi yok.Ve her evde çocuk var,bebek var her....

Gezdiğimiz Suriyeli ailelerden ...

Böyleyiz işte hem noksan,hem kibirli....
Selametle...

Efendimiz(sav): Kestiğimiz koyunun bize neyi kaldı?

Hz. Aişe: Kürek kemiği

Efendimiz: Demek ki kürek kemiği hariç hepsi bize kaldı

Zaman dedim,sen neymişsin...!

Neler geldi neler geçti dedim....

o gün,bu gün diye sayarken en gelecekteki günlerimiz teker teker geçmişte anı olarak yer alıyor...
ooo Ramazan'a daha çok var dediğim günler ne yakındı...Sanki dün gibi...
Geçti Ramazan,geçti bayram ve işte yine yeni günlerin arefesinde,yeni zamanlara merhaba diyoruz...
Aslında her "an"ımız bundan ibaret değil mi??
Hızla akıyor zaman,içinde kayboluyorum sanki,
kuyudan yukarı bakan karınca gibiyim bazen...
Trenin arkasında koşan küçük çocuk gibiyim.....gitgide uzaklaşan,küçülen
nasıl geçti diye düşünürken bile zaman akıyor,şimdiki zaman geçmiş zamana doğru yol alıyor...
iyi muhasebe ve değerlendirme yapmak zorundayız her "an"ımız için,

Ne güzel söylemiş Üstad Necip Fazıl

""HAYATI MÜSVEDDE YAŞAMAYIN,TEMİZE ÇEKMEYE VAKTİNİZ OLMAYABİLİR""

Sonraki zamana ertelediklerim geliyor aklıma,ya sonra.............? diyorum,korkuyorum !!!

Bugün miladım olsun,yeni zamanlara,erdelediklerime iyi niyetle inşaAllah...
Biismirabbike.....
niyet ettim....

Dipnotum..:
:)) bu yazıyı okuyanlar -ya bu ne ki- diyebilirsiniz,her zaman da mantıklı cümleler olmayıversin,biraz da hüzün sardı sanki,işte döküldü bi kaç kelam...

Dua ile,selametle....

1 İp,YA HESAP?

Bir ayakkabı alırken,ikincisine göz gezdiren,ona uygun kıyafet,çanta,örtü,çorap,terlik,v.s v.s almaya çalıştığımız,kenarına köşesine bişiler iliştirdiğimiz günümüzde bakalım bizim iş nereye gidecek.....!
Allah sonumuzu hayr etsin,gözümüzü dünyalıklardan geri çeksin .....
MESELE BU YA,Günlerden bir gün;

Zenginin biri ölümden ve kabirdeki yalnızlıktan çok korkuyormuş. "Öldüğüm geceyi kim kabre girerek sabaha kadar benimle geçirirse servetimin yarısını ona bağışlıyorum" diye vasiyet etmiş. Öldüğünde "Kim birlikte kabre girip sabahlamak ister?" diye araştırmışlar. Kimse çıkmamış. 

Nihayet bir hamal,
-Benim sadece bir ipim var, kaybedecek bir şeyim yok. Sabaha kadar durursam zengin olurum." diye düşünerek kabul etmiş.

Vefat eden zengin ile birlikte defnetmişler. Sorgu sual melekleri gelmiş. Bakmışlar kabirde bir ölü, bir canlı var. "Nasıl olsa bu ölü elimizde... Biz şu canlı olandan başlayalım" demişler ve hamalı sorgulamaya başlamışlar.

-O ip kimin? Nereden aldın? Niye aldın? Nasıl aldın? Nerelerde kullandın?"

Sabaha kadar sorgu sual devam etmiş, adamın hesabı bitmemiş. Sabahleyin kabirden çıkmış.

- Tamam, servetin yarısı senin, demişler.

- Aman, demiş hamal, istemem, kalsın. Ben, sabaha kadar bir ipin hesabını veremedim. O kadar servetin hesabını nasıl veririm?

:))

Şimdi kendi muhasebemizi yapma zamanı,bakalım bizim heybemizde ne var yanımızda götüreceğimiz ve hesabını vere(meye)ceğimiz....

Çok severim bu parçayı,insanın kafasına vurur bazı şeyleri.....Dünyada ölümden başkası yalannnn..
Selametle...

Burası Dünya ve Biz Artık Çok Sıkıldık...

"Hepimiz ölüme inanırız da öleceğimize inanmayız",ne güzel söylemişler

ne kadar da çarpıcı ve anlayamadığımız BÜYÜK-TEK gerçek......

Sık sık dinleyip,rahatlatan,aklımı başıma getiren,çok güzel eserlerden biri;

ELLERİMİZİN BÜYÜK BOŞLUĞU

Burası dünya ve biz artık çok sıkıldık Alıp başımızı sana gelmek istiyoruz Sana gelmek Sana gelmek, orada kalmak istiyoruz Çok unuttuk hatırlamak istiyoruz Başımızın okşanmasını gözyaşımızın silinmesini, Kolumuza girilmesini istiyoruz Yağmurunu ve meleklerini yeniden istiyoruz Rüzgarın sesini, ırmağın sesini Dağların dağ, denizlerin deniz, kadınların kadın, çocukların çocuk Erkeklerin erkek, ekmeğin ekmek olduğu bir dünyayı yeniden isterken Seni istiyoruz aslında. bunu söyleyemiyoruz 

Her yer gece, çok gece 

Ve biz meleklerini istiyoruz rabbim 

Çok yenildik yetmez mi? 

Bir bankanın önünde, bir koltuğun altında, bir ziyafetin ortasında 

Bir günahın tenhasında 

Büyütüp durduk siyahı 

Gece gece gece 

Her yağmur tanesini bir melek indirirken yer yüzüne 

Her yalanı yüz şeytan taşıyor olabilir mi ? 

Bilmiyoruz 

Çünkü 

Bilincimiz içerken binlerce yılın karmaşık şurubunu 

Kameraya bakıp kalabalık şeyler söylemek 

ve gülümsemekle meşgulüz şu an 

Sonra oturup düşüneceğiz bütün olanları 

Yusuf’u düşüneceğiz, Yakup’u, Musa’yı 

İsa’yı düşüneceğiz, Nuh’u ve öbürlerini ve Efendimizi 

Efendimizi ! 

Kuyular kuyular kuyular kazdık 

Bir nefes üflemen için yer yüzü bataklığında sazdık kestik 

Kendimizi deldik yaktık 

Sonra sana değil dünyaya aktık 

Dünya ki mescittir biz onu otel yapmışız 

Kalktık ki yenilmişiz değişmişiz azmışız 

Bir sızı kalmış içimizde başka bir şey yok 

Bu sızıdan yol bulup kapına dayanmışız 

Bir çocuk oyuncağını alamamış 

Bir kız sevdiğini saramamış 

Bir anne kollarını açıp bekliyor oğlunu 

Bir adam paramparça bir çift göz için 

Birisi ekmek götürememiş evine birisi aşk 

Birimiz dünyayı kurtaracak 

Birimiz yarını 

Birimizin aklı tutuşmuş yanıyor 

Geldik işte bunlar ellerimiz 

Açılmış bak bilirsin ne diye 

ki bilirsin biz bu ellerle neler işledik 

Açtık işte bunlar ellerimiz 

Burası dünya 

Şu biziz 

Bunlar da ellerimiz 

Öyle açık öyle acemi öyle boş 

Öyle mahcup öyle dalgın öyle boş 

Öyle boş 

Senin değil miyiz hepimiz ? 

Senin değil mi her şey 

Alırsın kime ne verirsin kime ne ? ve bu açtığımız eller senin değil mi? 

Senin değil miyiz rabbim 

Bir yıldız bir ağaç bir buğday tanesi kadar 

Kimsesiziz kime gidelim 

Yaralarımız var kime 

Sıcak bir şey arıyoruz kime 

Merhamet istiyoruz kime 

Bağışlanmak istiyoruz kime gidelim 

Sorumuz ve cevabımız aynı değil mi? 

Yorgunuz kaybetmişiz dalgınız kırgınız küsmüşüz 

Bu çocuklar birer birer kaybolurken sisler içinde kime gidelim 

Çok yürüdük yollar kayboldu yol olduk sana geldik 

Ne getirdin deme bize senden başka neyimiz varsa o bizim yokumuzdur 

Geldik işte bunlar ellerimiz 

Bunlarda ellerimizin büyük boşluğu 

Beş duygum harab, altı yönüm harap 

On parmağımda on acı ya Rab 

Denize dalan bir desti nasıl tahammül etsin suya 

Fırlattın beni dünyaya 

Yeniden al kucağına, çağır beni yeniden 

Ve saman çöpünü kasırgada bırakma 

Büyük bir kapının önünde bir karınca vurmuş kapıyı bekliyor 

Kapı açılacak yoksa niye var 

Rahmet örtecek günahı 

Geride kalacak gazabın adımları 

Duyulacak büyük bahçenin o büyük şarkıları 

Sunulan şarabı çekinmeden içeceğiz 

Görüneceksin durmadan kendimizden gececeğiz 

Görüneceksin her şeyimizle sana göçeceğiz 

Ol dedin olduk senden 

Gel dedin geldik sana 

Başımız yerde 

Açtık ellerimizi sevgilinle birlikte 

Bize bak çekip çıkalım uçurumlardan 

Bize bak çıkalım dünyanın bütün kulluklarından 

Parçansak al bizi bir daha ayırma evinde uyuyalım 

Yabancıysak dost ol bize senden ayrılmayalım 

Elimiz açık başımız ve ruhumuz secdede durmuş bekliyoruz 

Sevdiklerin aşkına sevenlerin aşkına 

İnşirah inşirah inşirah 

Ayetin değil miyiz ya ALLAH... 

Mevlana İDRİS 

Dinlemek isteyenler için Usta İbrahim SADRİ yorumuyla...

Allah'ım ne olur inşirah ver kalbime....(amin)

Selametle..