ŞU HAYATIN NERESİNDEYİZ,NEREYE GİDİYORUZ ??

Annem anlatıyor ;
Bundan 25-30 sene evvel,
daha apartmanlar öyle insanların hayatını istila etmemiş..
Burda-Diyarbekir'de "avlulu ev"diye tabir edilen,ortada geniş bi bahçesi olan,odaları ve ortak mutfağı olan evler var...Bu evlerde bi kaç aile yaşarmış,Tek oda t.v. v.s elektronik cihazlar yok
Ama huzur var,mutluluk var,muhabbet var...
(evler şimdi de var ama artık her evde tek aile yaşıyor)
Dedem küçük,yaklaşık 3 m² (ki ben çocukken çok büyük gelirdi) bakkalı sayesinde 3 eve bakar ve etrafındaki insanlara da her türlü yardımı yaparmış.
Öyle ki kışın mahallede gezer,bacası tütmeyen evlere gece yarısından sonra kömür,gıda bırakırlarmış kapıya  ki insanlar mahcubiyet yaşamasın...Evlenenlere yardımcı olur,-ne zaman elin bollaşsa getirirsin dermiş..
Şimdi komşumuzdan bi haberiz ya,ondan aklıma geldi bu mevzu.Bi de sürekli güvensizlik aşılanarak büyüyoruz,aman dikkat et komşuna,arkadaşına,çok konuşma,gelip gitmev.s v.s.....E nasıl haberdar olacaz komşudan aç mı tok mu diye ??? Yok mu komşunun bizde mesuliyeti???

O peygamber değilmi ki haklardan söz etti,etti de sahabiler kimden söz ediyosun deyince komşu haklarından söz ediyorum dedi,öyle ki sahabiler komşuyu komşuya mirasçı kılacak sandık demişler....

yarınlar daha mı kötü olacak diye düşünmeden edemiyor insan...:((

Bu fotoları çok seviyorum, 

Üstelik geçtiğimiz günlerde şahit olduğum bi olay ki;donup kaldım yerimde tepki veremedim.Sonrasında çok kızdım kendime iki laf etseydim diye ama kımıldayamadım bile izlerken...
Suriyeli olduğu açıkça belli olan bi kadın marketin önünde dilencilik yapıyor;
Marketten eli kolu poşet dolu abla çıkıyor ve kapıda bekleyen BMW markalı arabasına biniyor ki gözü dilencilik yapan kadına ilişiyor,kendini vicdanen rahatsız hissediyor olmalı ki çantasında bozuk para bulma telaşına düşüyor ve sonunda 3-5 lira bulmanın rahatlığıyla çıkıyor arabasından kadına doğru ilerliyor ;
-Kalk,çalış çalış,nereye kadar dileneceksin,bak sapasağlam kadınsın,hiç değilse temizlik yaparsın,diyerek parayı kadının ellerine bırakıp gönül rahatlığıyla arabasına binip oradan uzaklaşıyor.....

Merak ettim de hemen kadın orada dese ki abla geleyim sizin eve temizliğe hemde yarı fiyatına ne derdi o canıım abla acep??

*Dilenen kadınla konuşuyorum,Halep'ten gelmişler Arap'lar yani,tek kelime Türkçe bilmiyor.Kocasına kimse iş vermiyormuş,4 çocuğu(10 yaş altı hepsi) ile burda yaşam mücadelesi veriyor dilenerek,çünkü başka çıkar yolu yok........

Ve buna benzer bi çok aile gezdik,erkekler işsiz,kadınlar -çocuklar çaresiz,hep şehrin en fakir semtlerinde yaşamaya çalışıyorlar.Kiralar saçma sapan,dilenmekten başka yol yok.ŞİMDİLİK tabi...
Bütün ailelerin tek isteği iş,evlerdeki durum berbat,ev bomboş,halı,yatak,battaniye yok,yemek yok,ısıtacak hiç bişi yok.Ve her evde çocuk var,bebek var her....

Gezdiğimiz Suriyeli ailelerden ...

Böyleyiz işte hem noksan,hem kibirli....
Selametle...

Efendimiz(sav): Kestiğimiz koyunun bize neyi kaldı?

Hz. Aişe: Kürek kemiği

Efendimiz: Demek ki kürek kemiği hariç hepsi bize kaldı

'Kim bu 'Süslümanlar?

Bir iş yemeği; ben ‘havalı’ yemeklerin fotoğraflarını çekerken yanımdaki hanımla başlıyoruz bir Instagram muhabbetine. “Şu günlerde Süslümanlar’dan başka bir şeye bakamıyorum” diyor genç hanım; “Başka hiçbir şey bu kadar ilgimi çekmiyor!”

‘Süslüman’ın zihnimde süslü ve Müslüman kelimelerini birleştirmesiyle bu şahmeranın büyüsüne kapılıyorum: Kim ki bu süslümanlar?
“Şahsen tanımıyorum. Tesettürlü, başörtülü genç kadınlar. Çok zengin bir hayat sürüyorlar ve sürekli bunu gösterme hevesindeler. Giysiler, aşırı abartılı. Renkler çok parlak! Partiler, fazla kokoş. Mekânlar uçuk; zehirlenmiş gibiyim, sürekli fotoğraflarına bakıyor, yorumları okuyorum. Hele o yorumlar! Mimarlık okuyorum, bizim okulda herkes‘süslümanları’ izliyor”
***
Günler sonra bahsedilen Instagram hesaplarından birine ‘bir bakayım’ dedim. Öyle “Bir arkadaşa bakıp çıkacaktım” kolaylığında değilmiş iş… Artık ben de zehirlenmiştim.
İlk önce bir hesapla başladım.
Tuba Ünsal’ın farklı bir versiyonunu izliyor gibiydim… Ünsal kumsala havlu ve votka koyuyorsa, bu kız havlu yanına, lüks marka bir soda, ‘Ted Baker’ iPad çantası da koyuyordu.
Yine pek çok ünlü popüler simamız misali, tüm @ işaretleri ve hashtagler birilerine; belirli markalara işaret ediyordu. 
“Bugünkü kombinim çok sevgili @bilmemkim’den” gibi... Sonra seksek ya da ‘Buna ‘evet’ diyorsan bir sonraki hesaba geç’ gibi bir tür oyun başladı. Her ‘Bilmemkim’in hesabında, bir ayrı şaşırtıcı dünya… Öyle bir zenginlik ve öyle bir hayat tarzı ki… Bir gün, -türbanı saymazsak- ABD’de bir beyzbol maçına gittiğine iddiaya girebileceğim kıyafetlerle Fenerbahçe maçında, diğer gün Jennifer Lopez konserindeler… Lopez konserinde türban üzeri, Lopez maskeleri takılmış. “Hocanıza şikâyet edeceğim” yorumuna da “Ooo duamızı ettik, hocamızdan iznimizi aldık da geldik” yanıtı verilmiş…
‘UMRE KOMBİNİM’
“My sis ile sinema keyfi” başlığı; dev ekran karşısında masaya uzatılmış pofuduk terlikler; masada salep, onlarca çeşit ve marka çikolata.
Ya da ‘İşte böyle bir pazar’ başlığının üzerinde hem yerli, hem yabancı Elle ve Vogue’lar yanında ‘Moda ve Zihniyet’, ‘Allah Beni Böyle Yaratmış’ gibi kitaplar, bir de Aysha.
Devam edeyim; bir gün bir bakanla, bir gün çok ama çok zengin bir işadamıyla yemekteler. 
Bir gün giysiler “İşte Umre kombinim” diye ‘etiketleniyor’, üç gün sonra ‘gece gezmesi’ adlı bir fotoğraf yükleniyor; başörtüsüne uygun can alıcı renklerde spor ayakkabılar, her yerinde dev kurukafalar barındıran altın rengi kazak, kürk yelek ve haki bir pantolon… 
Sevgililer Günü’nden Anneler Günü’ne her türlü özel gün, pastalarla kutlanıyor. Sevgililer Günü için daha çok yan yana kızlar ya da üzeri kalpli köpüklerle bezenmiş kahve fotoğrafları var… ‘Kapanma’ partisi, taç giyme merasimleri, bunlar için yaptırılan pastalar; dini vecibeleri canlı yayında eğlenceye dönüştürme hali…

KIZ GÜCÜ VE MARKALAR
Fotoğraflara yapılan yorumlar ise daha da ilginç. ‘Emotion’lar ustalıkla kullanılıyor bir kere; pembe kurdeleler, alkışlar, kalpler, el ele kızlar... İngilizce kısaltmalar da gırla. Herkes kendi kombinini tanıtıyor; yiyip içtiğini, kullandığını daha doğrusu ‘markaları’ yazıyor ya da ‘tag’liyor; yani etiketliyor. Bu nedenle de yorumların bir kısmı internet alışveriş bloglarını andırıyor…
“Ne güzelsin, ne şahanesin, bayılıyorum, beni de yanına alsana”lardan geçilmiyor! Bir kısmı ise “Allah seni sahibine bağışlasın” tadında; dualar da var… Sık sık ‘kız gücünden’, ‘Voltran’ı oluşturmaktan (evet ifade bu) bahsediliyor.
Her ama her konuda bir ‘marka’ vuku buluyor.
İKON VE İKONCANLAR…
Bir de tabii ki tartışmalar… Çünkü birtakım başörtülü kadınlar ‘ikon’, bir kısmı da ‘ikoncan’. Sadece kendi tasarladığı kıyafetleri modellerle paylaşanlar olduğu gibi, kendini model olarak kullanan da çok. Ama tabii buradaki cesur ‘kombinler’ her zaman ‘hoş’ karşılanmıyor.
Katar Emiri’nin eşi Sheikha tarzı bağlanan türban mesela Instagram’da kıyamet kopartabiliyor; çünkü boyun açık kalıyor! İşte bu durumda Hadis-i Şerifler Instagram’a düşüyor.
İsim vermiyorum, hesap adı söylemiyorum, fotoğrafların da yüz görünenlerini seçmiyorum; bu yüzden anlatmakta güçlük çekiyorum ama çekirdek çıtlar gibi hissediyorum.
Pencere önünden kalkamıyorum!
Bir taraftan zenginliği izliyorum, bir taraftan ‘aslında’ yeni içine giriyormuşum gibi hissettiğim bir hayat tarzını. En yakın türbanlı arkadaşım, 2004 yılında Türkiye’de iki kere üniversite kazanıp, önce devlet, sonra özel üniversiteye ‘gidemeyen’, bu yüzden de ABD’de bir dönem birlikte okuduğum Ayşe idi. O da zengin, o da güzel bir kızdı… Ama bu kızlar, Ayşe’den bir hayli farklı. Eski bir liseli deyimiyle bahsettiklerim Ayşe’nin yanında Etiler’deki ‘tiki tayfa’ sanki…

LUCCA DEĞİL, KURUÇEŞME’DEKİ HUQQA
Lucca yerine alkolsüz, nargileli, modern Huqqa’daki localarına giden genç kızların fotoğraflarını; “Bu gözlükle aşk yaşıyorum” diye paylaşılan üzeri kabartma güllerle kaplı gözlüğü, hani türban üzerindeki güneş gözlüğünü görmesem “Aaa Kim Kardashian” diyebileceğim kızı izlemek bana dozunda bir hayret veriyor.

BESTE UYMUŞ DA GÜFTE KÖTÜ
Yanlış da anlaşılmasın; fotoğraflarını izlediğim kızları bayağı seviyorum; her biri harbiden yorumlardaki gibi ‘nur yüzlü’; zarif, uzun, incecik, hanımefendi, düzgün genç kızlar…
Açıkça altını çizeyim, dini inançla ilgili bir şey yazmıyorum; beni rahatsız eden ‘bir uyarlama’ gibi duran haller. Kimi zaman bir Beyonce klibini Petek Dinçöz’den izler gibiyim! Beste iyi de güfte tutmuyor. Bu halde de bir ‘tek tiplik’ var.
Galata’daki Mavra kafenin garsonu Murat’ın “Bizim marjinallerimiz böyledir, birbirine benzer” demesini hatırlatıyor. Kurt Cobain’in depresyon hırkası sırtında, baharda bile başında düşük bir bere, dar kotlu, ‘rayban’ yakışıklıları nasıl ki tek tipse bu kızlar da ‘bir tip’.

DİNDARLAŞMA DEĞİL SOSYALLEŞME ARACI
Eklerimizin Yazı İşleri Müdürü Gülay Altan, Esra Elönü’nün bir yazısını uzatıyor; “X semtte genç kızları zengin ve para göbeği sağlam adamlara 2. eş olmaya ikna eden yaşam koçları varmış” diye başlayan “Muhafazakâr hatun dergilerine kapak kızı olmak için şalıyla yırtınan kızların olduğu..” diye devam eden bir yazı…
Sonra Esra Elönü’nün Didem Arslan Yılmaz’ın bir programındaki görüntülerini izliyorum; sanki onun bazı sözleri açıklayıcı oluyor:
“Din zenginlerin eğlencesi olmuşsa, bu, muhafazakârlığa tekabül ediyor. Muhafazakâr kadın dergilerinde de başörtüsü teşhirciliği yapıldığını düşünüyorum. Bu dergilerin burjuva kesime, hatta muhafazakâr erkeklere hitap ettiğini düşünüyorum. Overlokçu’da çalışan bir kıza hitap ettiğini de düşünmem. Başörtüsünün dindarlaşma değil sosyalleşme aracı olduğu; başörtüsünün de kanallandığı ve katmanlaştığı görüşündeyim. Yeni dönüşmüş bir kadın imajı var; ‘Başörtülü kadın böyle olmalı artık böyleyiz demek başka’; tek yönlü bir şey!”
“Dindarlaşma değil sosyalleşme aracı olarak başörtü cümlesi”yle biraz netleşiyor görüntü...

NİLAY ÖRNEK - nilay.ornek@aksam.com.tr

Diğer bir güzel yazı da burada....

Güzel yazı vesselam...

ve Asıl Soru "NEREYE GİDİYORUZ?"